سوی کنعان نروم یوسف من در اهل است

بــوی پیــراهن او روشـنی جــان ودل است

گـرچـه خشکیـده و زردم بـه کـویـری از درد

ریشه وساقه من دردل این ا ب و گل است

جبـرتقـدیـر روان کــرده بــه غـربت (خـاکی)

ورنـه یـارمـن و دلـدار مـن انـدر اهــل است
                  

(خاکی) شهراَهِــل